Μονοήμερη εξόρμηση στη Δημητσάνα

Πάνω από 50 μέλη και χορευτές του Λυκείου Ελληνίδων Παιανίας ταξίδεψαν ως τη Δημητσάνα.
Περιηγήθηκαν σε σημαντικά και ιστορικά μέρη της περιοχής:

• Ξενάγηση στη Δημόσια Βιβλιοθήκη και Μουσείο της Ελληνικής Σχολής Δημητσάνας – Τοπικό Ιστορικό Αρχείο Γορτυνίας •

Η περίφημη Σχολή Δημητσάνας ιδρύθηκε το 1764 από δύο μοναχούς, μαθητές της Σχολής Σμύρνης, το Γεράσιμο Γούνα και τον Αγάπιο Λεονάρδο. Κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως η Σχολή ήταν ανοικτή. Η πλούσια βιβλιοθήκη της θυσίασε πολλά από τα συγγράματά της για τις ανάγκες του Έθνους στον Αγώνα, αφού χρησιμοποιήθηκε μεγάλο μέρος από το υλικό της για να κατασκευάζονται φυσίγγια.

Με τα βιβλία που είχαν περισωθεί και με δωρεές, δημιούργησαν μια νέα αξιόλογη βιβλιοθήκη της οποίας το υλικό ταξινομήθηκε κατά τα έτη 1924-1925. Σήμερα αριθμεί, με συνεχή εμπλουτισμό, περίπου 35.000 τόμους που αντιστοιχούν σε παλαιές και σπάνιες εκδόσεις αλλά και νεότερους που ανταποκρίνονται στις καθημερινές ανάγκες των αναγνωστών. Επιπλέον λειτουργεί τμήμα χειρόγραφων με 200 περίπου κώδικες.

Στο τμήμα της βιβλιοθήκης που λειτουργεί ως Μουσείο, σώζονται όπλα, μπαλάσκες, ενδύματα, προσωπογραφίες, η λάρνακα με τα οστά του Παλαιών Πατρών Γερμανού και η σέλα του αλόγου του Παπαφλέσσα.

• Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας •

Προβάλλει τη σημασία της υδροκίνησης στην παραδοσιακή κοινωνία. Εστιάζοντας στις βασικές προβιομηχανικές τεχνικές που αξιοποιούν το νερό για την παραγωγή ποικίλων προϊόντων, τις συνδέει με την ιστορία και την καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας στο πέρασμα του χρόνου.

Νεροτριβή, μύλος άλεσης σπόρων σε αλεύρι, το σπίτι του μυλωνά, το βυρσοδεψείο για το πλύσιμο και την επεξεργασία των δερμάτων και το μπαρουτόμυλο για την παρασκευή μπαρουτιού ήταν τα μέρη τα οποία επισκεφθήκαμε. Σε κεντρικό σημείο της αυλής δέσποζε ο αποστακτήρας για το τσίπουρο. Όλα αυτά σε μία κατάφυτη έκταση ενός στρέμματος.

• Βυτίνα, το κεφαλοχώρι της ορεινής Αρκαδίας •

Το κλείσιμο της εκδρομής περιελάμβανε καφέ και βόλτα στον οικισμό Βυτίνα, ο οποίος είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.033 μέτρων, πάνω στο όρος Μαίναλο και ξεχωρίζει για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των σπιτιών και των δημόσιων κτιρίων.